Het leven is vaak moeilijk,
er is pijn en veel verdriet.
Je voelt je dan alleen,
alsof niemand je echt ziet.

Soms voel je je leeg,
alsof je ergens toch iets mist.
Maar wat het incompleet gevoel geeft,
als je dat nou toch eens wist.

Je blijft zoeken naar dat ene,
naar die plaats waar jij echt hoort.
Maar telkens als je denkt dat je ‘t  hebt,
wordt je leven ruw verstoord.

Ziekte, verdriet, pijn en dood.
Je hoop gaat weer verloren.
En alles wordt weer leeg en koud,
wordt weer zoals tevoren.

Je zoektocht naar vrede,
begint weer bij de start.
Je hele leven zoek je,
naar een opvulling van je hart.

In goedkeuring van mensen
en in uiterlijke schijn.
Maar hoe mooi het vanbuiten ook kan lijken,
vanbinnen doet het zoveel pijn

Maar wat als ik je nou vertel,
dat ik het eindelijk heb gevonden.
Bij een Man, Die Zijn leven gaf,
voor al onze zonden.

Ik geloofde al dat Hij bestond,
maar durfde er niet op te vertrouwen.
Dat Hij ook voor mij zou zijn gestorven,
en ook van mij zou kunnen houden.

Van mij, zo heel niet bijzonder,
zo onbelangrijk en gewoon.
Hij, zo almachtig groot,
een wonder, ja Gods Zoon.

Maar de bijbel is de waarheid,
en in de bijbel staat geschreven.
Dat God voor elke zondaar,
Zijn Eigen Zoon heeft gegeven.

Toen ik besloot dat te geloven,
voelde ik me zoveel beter.
We zijn gemaakt om God te eren,
dan pas worden we completer.

Ik heb mijn thuis gevonden,
daar waar ik echt hoor.
Bij Hem, Die van mij houdt,
ook al kent Hij me door en door.

De plaats waar ik naar zocht,
dat was niet hier op aard.
Dat is heel dicht bij Jezus,
Die mij veilig bewaart.

Maar nu ik hier nog ben,
wil ik dat mensen Jezus leren kennen.
Zodat op die ene dag,
zij ook in Jezus’ armen kunnen rennen.

Ik kan dan ook niet wachten,
om mijn Heer te ontmoeten.
En om Hem eeuwig te aanbidden
en te zitten aan Zijn voeten.

Om na al die lange jaren,
eindelijk thuis te komen.
En te zien dat het nog mooier is,
dan ik ooit had durven dromen.

Auteur: Chefira Tjoelker

---