In mijn gedichten,
praat ik over de hemel heel blij.
“Maar ben je hier dan wel gelukkig?”
Vroeg toen iemand aan mij.

Mijn antwoord is simpel,
ja, ik heb veel plezier.
Maar je moet ook weten,
ik ben niet van hier.

Wij zijn niet van deze wereld,
is wat de bijbel ons zegt.
Want onze toekomst
ligt hier niet echt.

Mijn toekomst ligt
in de hemel bij mijn Heer.
Daar is alles goed
en doet niks ons meer zeer.

Maar zolang dat ik
hier op aarde ben in leven.
Zal ik genieten van wat
God mij heeft gegeven.

Familie en vrienden,
muziek, vlinders en bloemen.
Alles mooi geschapen,
teveel om op te noemen.

Wij zijn hier ook
om over Jezus te vertellen.
En tegelijkertijd ons vertrouwen
op Hem te stellen.

Want wat er ook gebeurt,
alle ellende die ik nu zie.
Ik weet in mijn hart,
God heeft de regie.

Ik leef hier nu,
maar op Zijn komst blijf ik hopen.
Omdat dan alle ellende
is afgelopen.

Wanneer Hij komt,
zal ik naar Hem snellen.
Maar tot die tijd,
zal ik over Hem vertellen.

Door gedichten en woorden,
maar in mijn handelen bovendien.
Zodat men een sprankje
van Gods liefde in mij kan zien.

De onvoorwaardelijke liefde
van God die mij zo raakt.
Dat Jezus voor ons stierf,
zonder zonden en volmaakt.

Ik denk soms,
dat wij Gods liefde onderschatten.
Het is namelijk niet menselijk,
wij kunnen het niet bevatten.

Gods geeft liefde, o, zo groot
aan een mens als ik, o, zo klein.
Dat is waarom ik verlang
om voor eeuwig bij Hem te zijn.

Dus in een leven vol plezier,
zal ik God blijven loven.
Mijn voeten hier op aard,
maar mijn gezicht gericht naar boven.

Auteur: Chefira Tjoelker

---