Het einde van de tijden,
het komt steeds dichterbij.
Dan wordt de gemeente opgenomen,
en zijn wij eindelijk vrij.

Maar er zijn zo vele mensen,
die je om je heen ook ziet.
Die achter zullen blijven,
want zij kennen Jezus niet.

Zij hebben hem niet geaccepteerd,
als hun Heiland en hun Heer.
Als ik bedenk wat hen te wachten staat,
doet dat mijn hart zo’n zeer.

Want de ware gelovigen in Christus,
zullen naar hun Redder gaan.
Maar voor de mensen die hier blijven,
breken zware tijden aan.

Tijden van vervolging,
zo erg als nooit tevoren.
En eenieder die het teken neemt,
die gaat voorgoed verloren.

Dit is toch hartverscheurend,
als je bedenkt waar zij belanden.
Zelfs je aartsvijand wens je nooit toe
om voor eeuwig te zullen branden.

Maar wat doen wij hiermee?
Trekken wij ons hier iets van aan?
Of laten wij de zoekend mens,
verloren buiten staan?

Ikzelf denk ook wel vaak;
“Ze willen het vast niet horen”
Maar Gods Woord is zo erg nodig,
nu nog meer dan ooit tevoren.

Of soms ben je misschien bang,
dat je het niet goed uit kan leggen.
Dat mensen moeilijke vragen stellen
en jij niet weet wat je moet zeggen.

Dus zeg je dan maar niets,
zodat er ook niks fout kan gaan.
Maar misschien zijn we wel te bang,
om voor gek te staan.

En zijn we ongemerkt meer bezig
met wat een ander over ons verzint.
Dan te bedenken wat God van ons vraagt
en wat Hij nou van ons vindt.

Het is ook onze taak
om anderen over Hem te vertellen.
En er is te weinig tijd,
om het nog langer uit te stellen.

Naast het vertellen over God,
moeten wij ook misschien.
In wat we zeggen, doen en laten,
Hem meer laten zien.

Dus niet compleet gefocust,
op wat de wereld belooft te geven.
Maar gefocust op Gods Woord,
en ook daarnaar te leven.

Zodat God door ons kan werken,
en wij zijn tot getuigenis.
Van Gods grote heiligheid en liefde,
een licht in ’s werelds duisternis.

Wij weten dat de klok tikt,
dus laten wij wat meer,
een licht zijn in de duisternis
en mensen vertellen van de Heer.

Zodat ze weten van Gods redding,
die ons redt van al het kwade.
Het offer van Gods Zoon,
waardoor de mens ontving genade.

Genade die ons witwast,
door het bloed van Gods Eigen Zoon.
En ons een toekomst brengt met Hem,
een toekomst o, zo schoon.

Auteur: Chefira Tjoelker

---