Ik moet wat bekennen,
ik heb één grote wens,
maar ben soms wat ongeduldig.
Ja, ik ben ook maar mens.

Vol verlangen wacht ik,
totdat we worden opgenomen.
Op de dag dat we bij Jezus,
in de hemel mogen komen.

Ik ben zo heel benieuwd,
naar hoe het daar zal zijn.
Zelfs onze mooiste dromen,
zijn waarschijnlijk nog te klein.

De hemel geeft zoveel meer,
dan wat de wereld mij ooit kan schenken.
Ik kan het nu nog niet begrijpen,
nu ik nog werelds ben in mijn denken.

Ik ken alleen de dimensies,
en de dingen die op aard bestaan.
Maar ooit zal ik het begrijpen,
wanneer ik naar de hemel zal gaan.

Dan zie ik allemaal dingen,
schoonheid om God eeuwig voor te loven.
Maar zolang ik op de aarde leef,
kan ik alleen fantaseren over boven.

Ik vraag me soms echt af,
hoelang zal het nog duren.
Voordat God zegt dat het tijd is,
en Zijn Zoon naar ons zal sturen.

Zijn Zoon naar ons zal sturen,
om de gemeente op te halen.
Dan ontmoeten we Hem in een wolk,
en zal mijn gezicht voor eeuwig stralen.

Dan zal ik op de plaats zijn,
de plaats waar ik thuishoor.
Dan zal ik dansen en God loven,
zingend met het englenkoor.

Dan zal ik ieder ontmoeten,
die mij is voorgegaan.
En bovenal God danken,
voor wat Hij voor mij heeft gedaan.

Nu vraag ik je om na te gaan,
of jij je keus al hebt genomen.
Heb jij gekozen voor de Heere Jezus,
zal ik jou daar ook tegenkomen?

Je zal toch moeten kiezen,
nee, dit kan je niet negeren.
De keuze is aan jou:
Waar wil jij je eeuwigheid spenderen?

Auteur: Chefira Tjoelker

---