Misschien gebeurt er soms zo veel,
dat je overweldigd raakt.
Er wordt zo ontzettend veel gezegd,
dat het je angstig maakt.

Angstig voor de mensen,
voor ziekten en voor de dood.
De angst om geliefden kwijt te raken
is misschien wel het meest groot.

Dat je alleen achter zou blijven
om verder je levensweg af te leggen.
Terwijl je zo graag één keer
nog “Ik houd van je!” zou willen zeggen.

Je bent bang voor de pijn,
en dat snap ik echt heel goed.
Maar ik weet nu ook
dat je angst niet heersen moet.

Je angst krijgt dan zoveel macht,
dat je leven stil gaat staan.
Omdat je door die angst
nergens meer heen durft te gaan.

Je vraagt “Hoe krijg ik die angst weg,
dat doe je niet zomaar even?”.
Mijn oplossing zit zo,
vertrouw God met je leven.

Geef je angsten weg aan Hem,
Hij zal je ervan bevrijden.
Zodat je niet meer zo
door je angsten hoeft te lijden.

Ikzelf ben een piekeraar,
en ben altijd aan het denken.
Maar heb toen besloten
om God mij rust te laten schenken.

Ik wilde alles zelf in controle,
en de macht niet overgeven.
Maar toen ik dat toch deed,
begon ik pas te leven.

Ik gaf God al mijn angsten,
veel van hen niet eens reëel.
Ik gaf Hem mijn gepieker,
en pieker nu echt minder veel.

Natuurlijk ben ik nog ik,
en ben ik nog steeds wel eens bang.
Maar dit is nu minder vaak
en duurt ook minder lang.

Als ik heel angstig ben,
begin ik met God te praten.
Hij geeft mij altijd rust,
zodat ik het achter me kan laten.

Geef je zorgen toch aan God,
je zal het niet betreuren.
Wij hoeven niet bang te zijn,
voor wat er met ons zal gebeuren.

Als de Heer je toevlucht is,
zal Hij zich over je ontfermen.
Al vallen er duizend aan je zijde,
Hij zal jou beschermen.

Het kwaad zal je niet raken,
in de schuilplaats van de Heer.
Het onheil niet tot je komen,
Hij beschermt je elke keer.

Wees dan toch niet bang,
roep oprecht de Heere aan.
Hij zal je verhoren en in
de benauwdheid bij je staan.

Ik heb mijn leven gegeven aan Jezus,
en wordt heel erg verblijd.
Dat ik niet bang hoef te zijn,
en met Hem zal leven in eeuwigheid.

Auteur: Chefira Tjoelker

---